Historia autyzmu

26 Oct

Autyzm został po raz pierwszy opisany przez Leo Kannera jako osobny zespół chorobowy dopiero w 1943r. Jego historia jest więc stosunkowo krótka. Od początku toczyły się spory na temat istoty autyzmu i jego etiologii. Miały one ogromne znaczenie dla stosowanych metod i form terapii, a także w znaczący sposób wpływały na sytuację rodzin dzieci z autyzmem. Przez kilka pierwszych dziesięcioleci uważano, że autyzm ma podłoże psychogenne (autyzm objawy). Oznaczało to, że za przyczynę wystąpienia autyzmu u dziecka uważano nieprawidłowe relacje rodzinne. W literaturze i praktyce psychologicznej często używano określenia „zimne matki”, co zgodnie z dzisiejszą wiedzą było krzywdzące dla matek wychowujących często bardzo zaburzone dzieci i powodowało u nich głębokie poczucie winy za stan dziecka.
Innym obszarem w którym następowały istotne zmiany w poglądach były kwestie relacji między autyzmem a upośledzeniem umysłowym oraz występowania zaburzeń przywiązania i unikania kontaktu fizycznego przez dzieci z autyzmem. Obecnie jest pewne, że autyzm i upośledzenie umysłowe są odrębnymi problemami rozwojowymi, chociaż ich współwystępowanie jest bardzo częste.
Pomimo wielu badań do dziś nie ma wśród naukowców zgody co do etiologii i patogenezy autyzmu. Wiadomo bez wątpienia, że autyzm dziecięcy nie jest zaburzeniem jednolitym co do etiologii i obrazu klinicznego, jak początkowo sądzono. Autyzm zawiera szerokie spektrum przypadków o różnej głębokości zaburzeń i bardzo zróżnicowanym nasileniu poszczególnych objawów. Wyróżnia się obecnie tzw. „lepiej funkcjonujące” społecznie dzieci i osoby z autyzmem, posiadające pewien stopień zdolności komunikowania się i umiejętności społecznych przy dostatecznie dobrym, a czasem ponadprzeciętnym poziomie sprawności intelektualnych. Nie ma jednak bezpośredniego związku między tym „lepszym funkcjonowaniem a ilorazem inteligencji – wiele dzieci i osób dorosłych wykazujących poziom intelektualny w normie wiekowej ma bardzo nasilone zaburzenia w porozumiewaniu się, relacjach, zachowaniach i bardzo słabo funkcjonuje społecznie.

14 Responses to “Historia autyzmu”

Trackbacks/Pingbacks

  1. Autyzm | Artykuły przyrodnicze - January 5, 2011

    […] szczególnie jedyną w swoim rodzaju autyzmu jest fakt, iż chory robi się niezdolny do normalnego udziału w życiu rodziny, do spontanicznych […]

  2. Renia - May 23, 2011

    […] badań z prywatnej inicjatywy – szczególnie po opublikowaniu przez nas informacji, że autyzm u Donalda T. uległ znacznej poprawie po wyleczeniu młodzieńczego zapalenia stawów za radą soli […]

  3. Genio - June 17, 2011

    […] i właściwie interpretować przychodzacych zewsząd bodźców. Ilość sygnałów rodzi chaos. Chory radzi sobie w tej chwili cofaniem w izolację – zaprzestaje odbierać sygnały i odpowiadać. […]

  4. Grazynka - June 22, 2011

    […] Diagnoza i leczenie (charakterystyka chłopcy i dziewczęta dotkniętej autyzmem) […]

  5. Brooke - June 30, 2011

    […] Na szczególna uwagę zasługuje referat dotyczący pozytywnych strategii radzenia sobie z zachowaniami trudnymi u osób z autyzmem. Postępowanie wobec niełatwych zachowań dzieci i dorosłych osób z chorobą autyzmu, takich jak agresja, autoagresja, zachowanie niszczycielskie czy nieakceptowane społecznie stanowi obszar zwłaszcza wrażliwy i ryzykowny z perspektywy etycznego. Narażenia na przemoc są wszyscy zaangażowani w takie relacje. Ze strony bardzo zaburzonych osób z chorobą autyzmu mamy do czynienie ze zjawiskiem przemocy wobec ludzi z rodziny i otoczenia, a również w większości wypadków z zagrożeniem dla bezpieczeństwa i zdrowia zarówno ich samych jak również ich opiekunów. Z drugiej strony, przeciwdziałania takim zachowaniom grożą także naruszeniu praw osób z zaburzeniem autyzmu. […]

  6. Maja - July 4, 2011

    […] Tworzenie ośrodków, farm i innych placówek (np. warsztatów terapii zajęciowej) dla osób chorych na autyzm. […]

  7. Gery - July 6, 2011

    […] i kobiety z zaburzeniem autyzmu posiadają nieznaczny wybór w swoim złożonym życiu; mają trudności z porozumiewaniem się, a […]

  8. Witek - July 13, 2011

    […] powiedziano mi: „wszelkie dzieciaki ze spektrum mają biegunki. Taki jest zwyczajnie choroba o nazwie […]

  9. Mania - July 16, 2011

    […] (nastawiona na dialog, gdzie osoba z chorobą autyzmu ma możliwość wyrazić – napisać, wskazać – swoje zdanie, emocje przed […]

  10. Doris - July 22, 2011

    […] podwyższone (nadwrażliwość) lub obniżone (zbyt mała wrażliwość). Wszystko to sprawia, że osoba z zaburzeniem autyzmu posiada kłopoty z prawidłowym przetwarzaniem docierających do mózgu bodźców zmysłowych. […]

  11. wiktor - August 11, 2011

    […] prawidłowo rozumieć nadchodzących z każdego miejsca sygnałów. Ilość bodźców rodzi chaos. Chory radzi sobie w tej sytuacji ucieczką w izolację – zaprzestaje odbierać bodźce i reagować. […]

  12. bernie - August 14, 2011

    […] autyzm jest złożonym trwającym całe życie postanowieniem i jak dotychczas nie istnieje żadna […]

  13. Bolo - August 22, 2011

    […] na 10 tys. urodzeń. W ogromnej liczbie przypadków chorują chłopcy niż dziewczynki: 3-4 chłopców z zaburzeniem autyzmu przypada wyłącznie jedna dziewczynka. Odbieganie od normy ujawniają się przed 3 rokiem życia. […]

  14. Nina - August 23, 2011

    […] Jednak po wysłuchaniu głosów tak wielu rodziców, wydaje nam się, że odbieganie od normy natury medycznej towarzyszą autyzmowi tak w ogromnej liczbie przypadków, iż pominięcie ich jako objawów towarzy­szących tej chorobie byłoby istotnym błędem. Oto przykłady listów do rubryki „Wiek Zaburzenia autyzmu„: […]

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: